ببین تفاوت ره از کجا تا به کجاست؟!

خدائی که تو را به من نسپارد....

خدا بخیر کند باران امشب را...!!!

 اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلاً.

*و رستگاری به سبب شفاعت فاطمه ئ زهرا(س) را در پی دارد.

                                                                        به نقل از وبلاگ:میشه پاک بود مثه بارون...

      "ایام سوگواری حضرت محمد(ص) ، وامام حسن(ع) وامام رضا(ع) تسلیت باد"

ودانستم صبور ماندن یک ایمان است و خویشتن داری یک نوع عبادت...

فهمیدم ناکامی به معنی تاخیر است نه شکست... وشاد زیستن نیایش...

من همه نبودن ها و نیستن ها را در نبود تو خلاصه خواهم کرد بیا تا

صبر و خویشتن داریم معنا بگیرد و نیایش را آغاز کنم...

وقتی تنهائی برهمه بودن ها پیروز می شود

وقتی شبهای بی ستاره را از مهتاب دوست تر می دارم

وقتی بغضم طاقت دل شکستن سکوت راندارد

وقتی دلم درگیر و دار زندگی گیر می کند

وقتی چشمانم خسته از دیدن می شوند

وقتی آسمان ابری بر دلم چنگ می زند

آن گاه با تمام وجود می خواهم که به اول همه بودن ها "ن" اضافه شود...

خدایا شرح غم خواندن چه سخت است

ز داغ لاله پژمرده چه سخت است

نمی دانی که با دست بریده

ز پشت اسب افتادن چه سخت است

اگر تیری درون چشم باشد

نمی دانی زمین خوردن چه سخت است

نمی دانی که با چشمان خونین

جمال فاطمه دیدن چه سخت است

کنار علقمه با مشک خالی

نمی دانی شرمنده گردیدن چه سخت است

 نه نیستهای ما چونانند که نباید...

بی تو هر روز روز مباداست...

ای راهب کلیسا کمتر بزن به ناقوس

خاموش کن صدا را نقاره می زند طوس

آیا مسیح ایران کم داده مرده را جان

بردار جان خود را با ما بیا به پبوس

انجا که خادمینش از روی زائرینش

گرد سفر بگیرند با بال ناز طاووس

             روزگاری بوده که دلم برایتان تنگ است

              من نام آن لحظات را می گذارم ... همیشه...

بگذار تا بمیرم در این شب الهی / ورنه دوباره آرم رو روی روسیاهی

چون رو کنم به احیاء، دل زنده گردم اما / دل مرده می‏شوم باز با غمزه گناهی

گرچه به ماه غفران بسته است دست شیطان / بدتر بود ز ابلیس این نفس گاه گاهی

ای کاش تا توانم بر عهد خود بمانم / شرمنده ‏ام ز مهدی وز درگهت الهی

تا در کفت اسیرم قرآن به سر بگیرم / چون بگذرم ز قرآن اُفتم به کوره راهی

من بندگی نکردم با خویش خدعه کردم / ترسم که عاقبت هم اُفتم به قعر چاهی

با اینکه بد سرشتم با توست سرنوشتم / دانم که در به رویم وا می‏کنی به آهی

ای نازنین نگارا تغییر ده قضا را / گر تو نمی ‏پسندی تقدیر کن نگاهی

دل را تو می ‏کشانی بر عرش می ‏کشانی / بال ملک کنی پهن از مهر روسیاهی

دل را بخر چنان حُر تا آیم از میان بُر / بی عجب و بی تکبّر از راه خیمه گاهی

امشب به عشق حیدر ما را ببخش یکسر / جان حسین و زینب بر ما بده پناهی

آخر به بیت زینب بیمار دارم امشب / از ما مگیر او را جان حسن الهی

در این شب جدایی در کوی آشنایی / هستم چنان گدایی در کوی پادشاهی

الهی با خاطری خسته..دلی به تو بسته...دست از غیر تو شسته...

در انتظار رحمتت نشسته...می دهی کریمی...نمی دهی حکیمی...

می خوانی شاکرم...میرانی صابرم...

الهی احوالم چنانست که میدانی واعمالم چنانست که میبینی

نه پای گریز دارم و نه زبان ستیز...دستم بگیر یا رحمان

یار من،یوسف نیا اینجا کسی یعقوب نیست

لحظه ای چشمانشان از دوریت مرطوب نیست

ای گل زیبا کسی از دوریت اشکی نریخت

نازنین اینجا خدا هم پیششان محبوب نیست

نو بهارم در فراقت هیچکس محزون نشد

منجی انسانیت اینجا شرایط خوب نیست

گرچه در هر جمعه ای زیبا دعایت میکنند

این دعاها بر زبان است جنسشان مرغوب نیست